با توجه به بحران خشک‌سالی چه درختی بکاریم؟ (بهترین درخت برای کاشت)

با توجه به بحران خشک‌سالی چه درختی بکاریم؟ (بهترین درخت برای کاشت)

  باتوجه به این‌که بیش از 70% از #منابع_آب_زیرزمینی کشور ایران در این چند دهه‌ی واپسین با ایجاد چاه‌های ژرف جهت کاشت محصولاتی که کاشت آن در بیش‌تر نقاط کشور قدغن! است (برنج، ذرت، گندم، سیب‌زمینی، درخت چنار، صنوبر، سپیدار، سیب، گلابی، هلو و..) از میان رفته است، بد نیست از این پس اگر قصد کاشت درخت، یا ایجاد باغ، یا جایگزین کردن درختی را داریم، الگوی کشت مناسب منطقه را در نظر گرفته و سپس به کاشت درخت اقدام کنیم.

  با توجه به وضعیت بحرانی آب و افزایش جمعیت در کشور، کاشت درخت‌هایی مانند (چنار، سپیدار، صنوبر،بید مجنون، توت، هلو، آلو، آلبالو، گردو) و همانند این‌ها به کل نادرست است. به‌جای این گونه از درخت‌های با نیاز آبی بالا، می‌توان درخت‌های میوه‌ای مانند انجیر، پسته، بادام، انگور، انار، بادام کوهی، خرما، زیتون و ...  و درختان غیرمثمر زینتی انواع سرو، عرعر، کاج، اکالیپتوس و .. کاشت(البته با توجه به زمستان‌های سرد و گرم منطقه. برای نمونه انجیر و خرما و انار زمستان‌های به شدت سرد را نمی‌پسندند)



  البته جلوگیری از صدور پروانه و حفر چاه‌های عمیق تازه، بستن و ممنوع کردن چاه‌های ژرف آب غیرمجاز و تغییر الگوی کشت محصولات کشاورزی و حذف و کاهش کاشت محصولاتی مانند برنج، ذرت، گندم، چقندر و سیب‌زمینی و ... هم از راه‌های مهم در مبارزه با خشک‌سالی کشور است.

  لطفا با هم‌رسانی (اشتراک‌گذاری) این نوشتار با دوستان خود به فرهنگ‌سازی در این زمینه یاری رسانید.


#خشکسالی #چاه_عمق #چاه_عمیق_آّب #الگوی_کشت_مناسب #چه_درختی_بکاریم #محیط_زیست #پسته #بادام #انجیر #انگور #بحران_آب

---------------شعر در زمینه محیط زیست و درخت‌کاری---------------

دلِ پاکِ زمین تنگ است ای دوست /*/ ز جان‌دارِ دوپایی که سخن‌گوست

به روزِ کوه و دشت و جنگل و آب /*/ چه آوردی، ببین ای خفته در خواب!

چه خودخواهانه انسان بر دَد و دام /*/ بتازد تا دمی یابد از آن کام

به آتش، زیست‌بوم بَس گرامی /*/ به نادانی بسوزیم و به خامی

گرامی گر نداری زیست‌گاه‌ات /*/ تَبَه گردی تو در پایان راه‌ات

به یاد کودک‌ات در زادروزش /*/ درختی برنشان در یادبودش

از او این یادگاری تا همیشه /*/ بماند چون کُند در خاک ریشه

اگر خواهی ز پیوستن نشانه /*/ نهالی برنشان با این بهانه

به یادِ یار و پیمان، دست-در-دست /*/ بکارید و شوید از عشق سرمست

امیدم این بُوَد کین راه و اندرز  /*/ شود آیین انسانیِ بی‌مرز

—-

از مجموعه اشعار محمد رضا محسنی ۱۳۹۲، ص ۷۵

/ 0 نظر / 806 بازدید